Mijn naam is Sanaa Naitchrif, moeder van een zoon en dochter, gescheiden in 2008 en 2018. De zoon was toen bijna 6jaar, dochtertje bijna 5 jaar. In het eerste geval heb ik zelf de knoop doorgehakt. Voor de 2e echtscheiding was het eerder een gezamenlijke beslissing. Voor de eerste echtscheiding waren er achteraf gezien niet zoveel gesprekken geweest, gelukkig hebben we het wel kunnen afronden met een EOT (echtscheiding onderlinge toestemming). Voor de 2e echtscheiding werden verscheidene gesprekken alsook externe hulp van een relatiecoach ingeschakeld. Daar werd snel duidelijk dat er weinig gemeenschappelijke visies waren en we eigenlijk al te lang langs elkaar doorleefden.

Ongeacht wie de beslissing heeft genomen was het een moeilijke en lastige periode.

Een periode van:

Twijfels:

·        Scheiden … of blijven?

Schuldgevoel:

·        Om de kinderen in die situatie te moeten zetten

Onzekerheden:

·        Waar ga ik wonen?

·        Red ik het alleen met de kinderen?

Angst:

·        Om alleen te zijn

 

Twee dingen waren voor mij van het begin duidelijk namelijk dat de sfeer waarin we leefden niet de ideale was voor onszelf noch voor de kinderen én dat we uit elkaar zouden gaan op een zo respectvolle mogelijke manier. Ik ben ook niet de moeder die de kinderen wil weghouden van de andere ouder.

Na mijn eerste echtscheiding ben ik rechten gaan studeren aan de VUB. Dat stond van voor mijn huwelijk op mijn to do- lijst. Na mijn diploma wist ik eigenlijk niet wat ermee te gaan doen. Als alleenstaande mama de advocatuur ingaan zag ik niet zitten en vooral het procederen op zich is niets voor mij. Ik moest wel terug denken aan de periode van mijn EOT. Ik vond het een meerwaarde dat het op die manier kon en toch had ik het gevoel dat er meer moet bij komen kijken dan enkel alles op papier te regelen. Het emotionele werd helemaal niet aangehaald.

Dat heeft mij ertoe aangezet om naast mijn job als jurist de opleiding familiale bemiddeling te gaan volgen. Dat was heel iets anders dan wat ik gewoon was van op mijn hogeschool en aan de VUB. Hier werd ook gekeken naar hoe je was als persoon. Wie ben ik ? en wat verwacht ik? Voor het eerst bleef ik stilstaan bij mezelf. Ik merkte snel dat ik met veel vragen zat en weinig antwoorden. Dat was de start van mijn persoonlijke ontwikkeling.

Getriggerd door deze bewustwording begon ik de opleiding gezinswetenschappen waar ik mij vooral richtte op vakken zoals psychologie?????.  Hierna startte ik een coachopleiding waar ik diepere inzichten heb kunnen opdoen over onze mindset, het universum en hoe we dingen in ons leven zelf aantrekken. Tijdens deze processen werd ik harder geconfronteerd met het huwelijk waarin ik toen in zat. Het was ‘ok’ dacht ik. Ik durfde niet eerlijk naar mijn eigen relatie te kijken om niet te moeten toegeven dat het eigenlijk helemaal niet ‘ok’ was. De druk werd ook groter door de dingen die van mij verwacht werden die ik niet waar kon/wilde waar maken. Ik heb opnieuw moeten inzien dat het een verkeerde keuze was, wat ik eigenlijk van het begin wist, en het beter was om niet langer te laten aanslepen. Daar werk ik niet beter op noch mijn ‘partner’ noch de kinderen.

Ik kwam opnieuw mezelf tegen en bleef weer achter met een hele hoop vragen. Ook de overtuiging ‘wat gaan de mensen nu wel niet denken en zeggen over mij’? ‘kan ik dit mijn familie wel aandoen’ ‘ben ik niet aan het overdrijven en moet ik niet vrede nemen met wat er wel is?’…

De filosofie van Louise Hay kwam dan op mijn pad. Neen, niet toevallig want toeval bestaat niet. Het was een traject van een jaar waar ik vooral met mezelf bezig was, dingen uitzoeken, een plaats geven… Daar heb ik geleerd dat alles bij jezelf begint en ook liefde begint eerst bij jezelf. Hoe kan je verwachten dat een ander je lief heeft en al het onmogelijke voor je wilt doen als jij dat niet eens voor jezelf doet.

Dit proces heeft mij doen inzien dat een echtscheiding op zich niet altijd de oplossing is. Als we niet nagaan hoe we zelf in het leven staan is de kans groot dat we opnieuw dezelfde partner gaan aantrekken. Én ja, dat was letterlijk wat mij al was overkomen!

Dat is de reden waarom ik mij inzet op het coachen van o.a gescheiden ouders. Het lijkt voor sommige makkelijk om snel opnieuw een andere relatie aan te gaan maar eigenlijk ben je jezelf dan voor de gek aan het houden. Wil je niet eerst weten wie je zelf bent en wat je écht wilt?

Ik geloof dat iedereen recht heeft op een gelukkig leven! Als ik na mijn ervaringen mezelf heb kunnen terug vinden dan kunnen jij dat ook.

Het is mijn missie om mensen in hun echtscheiding te begeleiden. Hen de nodige tools mee te geven om er als ouders te kunnen blijven staan voor hun kinderen.

Ik begeleid eveneens mensen die zoekend zijn naar zichzelf, die weten dat ze meer uit hun leven kunnen halen maar niet weten hoe. Hiervoor gebruik ik onrechtstreeks mijn eigen ervaring en deze van andere cliënten alsook al de tools die ik mij eigen heb gemaakt van de verschillende gevolgde opleidingen.